
งานคอมเชียงใหม่ จัดที่หอประชุมของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 1-4 กรกฎาคม 2553 เก็บภาพบรรยากาศในงานมาให้ชมกัน ไปงานคอม เหมือนไปงาน “ชิชางคอมพิวเตอร์” ยังไงยังงั้นเหอะๆ ชอบชิชางที่นำกระแส “ศอฉ” มาเป็นตัวสีสันในงาน ด้วยข้อความต่างๆ นานาน บนเสื้อพนักงาน แม้กระทั่งป้ายราคา ฮาๆ เริ่ดดีแต้ๆ เลยเจ้า
หยุดพักผ่อนไปหลายวัน แบบว่าพอหยุดงานไป 1 วัน มันจะทำความขี้เกียจมาเกาะ มันเกาะ 2 วันซ้อน เหอะๆ มาโผล่เอาวันนี้แหละเพิ่งจะแคะความขี้เกียจนั้นออกไปได้ แต่มันคงไม่หมดหรอกเน๊าะ เหอะๆ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาหนึ่งต้องไปรับยาที่โรงพยาบาลที่เชียงใหม่ ไปคราวนี้ขับรถไปคนเดียว แม่ไม่ต้องไป เพราะหมอนัดไปฉีดยาเดือนกันยา นู้น แต่เนื่องจากว่ายาที่เขาให้ไว้จะเบิกให้ได้นานแค่ 2 เดือน ฉะนัน ครบ 2 เดือน เราจะต้องเข้าไปเอา เป็นประการละฉะนี้แหละ หนึ่งก็เลยถือโอกาสตรวจเช็คสุขภาพประจำปีตัวเองซะ อดข้าวอดน้ำไปตั้งแต่นอนจนขับรถไปถึงเชียงใหม่ ไปถึง 8.20 น. ได้คิวตรวจที่ 63 โอ้! ทำไมเขาไปกันเร็วจังนิ เหอะๆ นั่งรอคิวเรียกชื่อ ปรากฎว่ามีเรื่องน่าประหลาดใจมากๆ นั่นคือ เจอเพื่อนสมัยเรียน ป.ตรี แบบนานมากไม่ได้เจอกัน มาเจอกันที่ตรวจสุขภาพ เจอเพื่อน 2 คนเลยแหละ (นิคม กับ แมว) เพราะเป็นสามีภรรยากัน ฮาๆ พาแม่ภรรยามาตรวจสุขภาพ .. ไม่น่าเชื่อว่าจะเจอกัน หนำซ้ำตอนเดินไปที่รถเจออาจารย์ที่สอนตอนเรียนมัธยมอีก [...]
เสร็จจากเที่ยวถ้ำเชียงดาวแล้ว เราก็มุ่งหน้าต่อไป ถนนระหว่าง อ.เชียงดาว ถึง อ.ไชยปราการ เป็นถนนสองเลน และโค้งเยอะพอสมควร ขับรถไปดูวิวไป รู้สึกว่าถนนเส้นนี้จะสวยแบบธรรมชาติมาก รู้สึกว่าขับรถถนนเส้นนี้แล้วสนุก ร่มรื่น ค่อยๆ ขับไปเพราะแซงยากมาก ระหว่างทางเราแวะตลาดชาวเขา เพราะพ่อสั่งไว้ว่า หากเจอตลาดชาวเขาให้แวะซื้อพวกแคนตาลูปกลับบ้านด้วย พ่อบอกว่าหากกิโล 15 บาท ซื้อมาเลย หากแพงกว่านี้ไม่ต้องซื้อ ฮาๆ ปรากฎว่าเขาขายอยู่กิโลละ 30-40 บาท (ผิดจากราคาที่พ่อบอกเยอะมาก) ก็เลยไม่ซื้อกัน เพราะซื้อไปพ่อด่าแน่ๆ เพราะพ่อซื้อได้ถูกกว่า 555 แต่ก็แวะ ดูวิถีชีวิตของพ่อค้าแม่ค้าชาวเขามีของป่าเยอะเหมือนกัน ออกจากตลาด ระหว่างทางเห็นวิวทางซ้ายมือมันสวยมาก เขาเหมือนกุ้ยหลิน (ไม่เคยไปกุ้ยหลิน เคยดูรูป ฮาๆ) คุณหลานบอกว่าแวะถ่ายรูป จอดข้างทางเลย ฮาๆ เราก็นะ
ถ้ำเชียงดาว อ.เชียดาว จ.เชียงใหม่ หลังจากล่องแพแม่น้ำปิงที่ศูนย์ฝึกช้างเชียวดาวกันแล้ว เราก็มุ่งหน้าต่อไปยัง “ถ้ำเชียงดาว” ระยะทางไม่ไกลกัน ถนนก็โล่งดี (ทั้งๆ ที่เป็นช่วงสงกรานต์) ถ้ำเชียงดาวเคยไปสมัยเด็กๆ แล้ว ครั้งนี้น่าจะเป็นครั้งที่ 2 ที่ได้ไปเที่ยว เดินเข้าไปในถ้ำจะพบลานกว้างๆ มีคนอยู่เยอะ นั่งเรียงกันเป็นแถว ใส่เสื้อม่อห้อมด้วย สรุปว่า เป็นเจ้าหน้าที่ ซึ่งก็คือชาวบ้านระแวกนั้นเขาตั้งเป็นชมรมขึ้นมา เพื่อบริการนักท่องเที่ยว ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เข้าไปต้องมีคนนำทางพร้อมตะเกียง และต้องจ่ายเงิน 100 บาท ซึ่งเขาแจ้งว่า 100 บาท นี้เป็นค่าตะเกียงให้วัด สำหรับคนนำทางเป็นชาวบ้านที่อาสามาทำเขาจะไม่ได้รับเงินส่วนแบ่งใน 100 บาทนี้ ซึ่งเราจะให้เขาเท่าไหร่ก็ได้ตามกำลังของเรา (ในใจนึกแว้บมาว่า เอาแล้วไหมละ ฮาๆ สงสัย สงสัย) แต่ก็อืม ไหนๆ ก็มุดเข้ามากันแล้ว อยากจะเข้าไปข้างในอีก แต่ให้ไปกันเองคนไม่ได้ ก็ตกลงใช้บริการ ได้ลุงคนหนึ่งนำทาง ระหว่างทางแกก็จะเล่าประวัติต่างๆ นาๆ ให้ฟัง (เล่าเป็น “คำเมือง” (ภาษาเหนือ)) ช่วงที่เดินตามลุงเข้าไป สังเกตว่ามีผู้ชายคนหนึ่งใส่เสื้อสีขาวเดิน [...]