
วันนี้เมื่อวันนั้น วันที่เคยไม่รู้เดียงสา จนเกินว่าจะเดียงสา ยืนหวีผมมองผ่านกระจกเห็นเส้นผมสีขาวๆ โผล่ออกมาทีละเส้นสองเส้น นับๆ รวมกันหลายเส้นแล้วนะเนี๊ยะ เอ้เราไม่ได้ไปย้อมสีผมนะทำไมมีขาวละ อิอิ… ขาวแบบนี้เรียกว่าขาวได้ใจ ฮาๆ… จะว่าไปการที่คนเรามีผมขาว บางคนไม่ใช่จะเพราะอายุเยอะขึ้น แต่บางคนเป็นกรรมพันธุ์ที่ผมขาวก่อนวัยอันควร เช่นเดียวกับหลานชายของหนึ่ง 2 คน ที่ผมขาวตั้งแต่วัยรุ่น …สำหรับหนึ่งวัยรุ่นเหมือนกัน อิอิ …โม้นานไปละ วันนี้พาแม่ไปดูหนัง และก็ไปช้อปปิ้งด้วย (ส่วนพ่อเฝ้าบ้าน ฮาๆ)..วันนี้หนึ่งหยุดพักงานหนึ่งวันเพื่อแม่ ^-^ เพราะวันนี้เป็นวันของแม่ที่แม่ให้ลูกเกิดมามีชีวิต มีลมหายใจมีแรงโม้กับเพื่อนๆ จนถึงทุกวันนี้และตลอดๆ ไป
วันนี้ก็เป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง เวียนมาครบรอบอีกครั้งหนึ่งในรอบ 1 ปี ครบรอบกี่ปี? สำหรับคุณหนึ่ง ฮาๆ ไม่บอกจำนวน เพราะเลิกนับไปนานแล้ว! อิอิ หลายปีก่อนมีน้องโมอวยพรให้พี่หนึ่งว่า “ยิ่งแก่ ยิ่งมันส์” นะพี่! แหมนะฉานนน ยังไม่แก่ ฮาๆ แต่หลังจากนั้นก็ยืมคำ “ยิ่งแก่ ยิ่งมันส์” มาใช้เป็นมุขประจำไปซะ ฮาๆ ในระยะเวลา 1 ปี (12 เดือน) ก็จะมีอยู่ 1 วันที่หลายๆ คนตื่นเต้น เฝ้ารอที่จะให้ถึง แต่ก็มีหลายคนที่ไม่อยากให้ถึง (เพราะกลัวแก่ ฮาๆ) สำหรับหนึ่งแล้วเฉยๆ อยากจะให้ใครอวยพร ก็จะบอกเขาว่า วันนี้วันพิเศษวันคล้ายวันที่ต้องมาผจญภัยบนโลกนี้ เพราะคิดว่าเขาจำไม่ได้กันหรอก ก็จะบอกเขาคนนั้นไปว่าเฮ้! อวยพรฉันหน่อยสิ! หนึ่งเองก็จำของเพื่อนได้เป็นบางคนเท่านั้น บางทียังรู้สึกตัวเอง ทำไมเราแย่ัจัง! จำวันเพื่อนไม่ได้ แต่เพื่อนกลับจำวันของเราได้ คุณหนึ่งเพื่อนคุณกว่าจะได้ลืมตามาดูโลกมีที่มาที่ไปยังไง?…”แม่” มักจะเล่าให้ฟังบ่อยๆ ว่า.. พ่อกับแม่แต่งงานกันมา 8 ปี ไม่มีลูกกว่าจะมีลูก [...]
วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดแม่ ครบ 64 ปีบริบูรณ์ 30 สิงหาคม ของทุกๆ ปี เราจะไปทำบุญกันที่วัด (ทำบุญรวดเดียวกับวันเกิดหนึ่งด้วย 2 in 1 ฮาๆ) เมื่อวานเราคุยกันว่าจะทำขนมจีนน้ำยาไปถวายวัด แต่พอตอนเช้าพ่อไปตลาดและหาซื้อเส้นขนมจีนไม่ได้ เลยเปลี่ยนเป็นทำ “ก๋วยเตี๋ยวน้ำเงี้ยว” แทน เราช่วยกันทำ 3 คน พ่อ แม่ ลูก พ่อทำหน้าที่จ่ายตลาด แม่ทำหน้าที่กำกับปรุงรส ลูกเป็นลูกมือ ฮาๆ แล้วก็เสร็จอย่างรวดเร็ว แล้วเราก็นำไปถวายที่วัดกัน ปีนี้ให้ของขวัญแม่ คือ วิทยุเครื่องเล็กๆ แม่เคยบอกว่าอยากได้ เลยไปหาซื้อมาให้แม่ แม่จะเอาไว้ฟังธรรมะบ้าง ฟังเพลงที่ชอบบ้าง หิ้วไปนั่งไปนอนไหนก็ได้ เครื่องเสียงใหญ่ๆ แม่เปิดไม่เป็น หิ้วไปไหนก็ไม่ได้ด้วย แม่เลยอยากได้อันเล็กๆ ไว้ เอาให้แม่แล้ว แม่ดีใจมาก นั่งปิดๆ เปิดๆ หาคลื่นใหญ่เลย ฮาๆ สงสัยบางวันจะเปิด “ซอ” ฟังแน่ๆ เพื่อนๆ รู้จักป่าว [...]
กลอนนี้แม่เขียนให้ไว้หลายปีแล้ว สำหรับกลอนนี้แม่ก็เขียนให้ลูกผู้น่ารักคนนี้ ได้อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยยยยย รู้ว่าแม่รักเรามากๆๆ เราเองก็รักแม่เช่นกัน ในวันแม่ ทุกๆ คนจะบอกรักแม่วันที่ 12 สิงหากัน ทุกๆ คนจะตื่นตัวกันในวันที่ 12 สิงหากัน ไปหาแม่ พาแม่เที่ยว พาแม่กินข้าว…สำหรับฉันวันที่ 12 สิงหา ก็คือวันธรรมดาๆ ทั่วไป เพราะฉันได้อยู่กับแม่ ดูแลแม่ (แม่ดูเรามากกว่ามั๊ง ฮ่าๆ) กินข้าวกับแม่ พาแม่เที่ยว อยู่กับแม่ทุ๊กวัน .. รักแม่ทุกวัน ฉะนั้นทุกวันคือวันพิเศษระหว่างเราแม่ลูก .. แต่ให้ตามกระแสหน่อยเลยเอากลอนที่แม่เีขียนให้ มาให้เพื่อนๆ ได้มีโอกาสได้อ่านกัน เพื่อนบางคนก็เคยได้รับเมลล์ที่เคยส่งให้เมื่อหลายปีก่อน แม้จะผ่านมาหลายปีแล้ว กลอนนี้ก็ยังซึ้ง ยังอ่านแล้วจับใจทุกครั้งไป..