หนึ่งเล่าเรื่อง ณ เว็บคุณหนึ่ง » ป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์

ปมด้อยของฉัน

admin — Mon, 16 Nov 2009 03:39:48 +0000

ทุกๆ คนล้วนมีปมด้อยของตัวเอง.. แต่ไม่บอกใครหรอกว่าปมด้อยตัวเองเป็นอะไร เป็นยังไง… ^-^ วันนี้เจอเพลง “ปมด้อยของฉัน” เนื้อร้อง/ทำนอง/เรียบเรียง โดยคุณป้างนครินทร์ กิ่งศักดิ์ เรียกว่าฟังแล้วโดนทีเดียว ลองฟังกันดูนะ หนึ่งเอาเนื้อเพลงมาฝากด้วย และท้ายๆ มีให้ฟังเพลงด้วยลองตามไปอ่านดูนะ ^-^ เผื่อชอบ

เนื้อเพลง ปมด้อยของฉัน ป้าง นครินทร์
เนื้อร้อง/ทำนอง/เรียบเรียง นครินทร์ กิ่งศักดิ์

รู้ไหมว่าฉันรักเธอมาก และก็แน่ใจว่าเป็นเธอ.. ใช่คนนี้
รู้ไหมว่าเป็นเพราะอะไร เธอมีดีอยู่ที่ตรงไหน
จึงได้รักเธอเหลือเกิน..

เพราะว่าฉันเองเคยมีความลับบางอย่าง
มันก็ยังเคยเป็นปมด้อยในใจได้แต่ปิดบังกลัวใครๆ จะรู้..
แล้ววันนึงเธอมาพบความจริง เธอก็ยังยืนยันว่าไม่เป็นไร
บอกว่ารับเรื่องของฉันได้ เธอไม่แคร์..
รู้ไหมคนดี นี่คือเหตุผลที่ทำให้ฉันรักเธอ..

ทุกๆ ครั้งที่ฉันใกล้เธอ เหมือนว่าฉันมีค่าขึ้นมาทุกที ทุกที
ที่เธอ มีเธอเข้าใจ

เพราะว่าฉันเองเคยมีความลับบางอย่าง
มันก็ยังเคยเป็นปมด้อยในใจได้แต่ปิดบังกลัวใครๆ จะรู้..
แล้ววันนึงเธอมาพบความจริง เธอก็ยังยืนยันว่าไม่เป็นไร
บอกว่ารับเรื่องของฉันได้ เธอไม่แคร์..
รู้ไหมคนดี.. นี่คือเหตุผลที่ทำให้ฉันรักเธอ..

ขอบคุณที่เข้าใจ ขอบคุณที่รับได้
ฉันซาบซึ้งเหลือเกิน และฉันขอให้จำเอาไว้
จะรักเธอจนหมดใจ ถ้าหากอยากจะฝากชีวิตไว้กับใคร
ไม่มีคนๆ ไหนนอกจากเธอ..

รู้ใช่ไหมว่ารักเธอมาก และก็แน่ใจว่าเป็นเธอ ใช่คนนี้
รู้ใช่ไหมเป็นเพราะอะไร เธอมีดีอยู่ที่ตรงไหน
จึงได้รักเธอมากอย่างนี้…

ฟังวิทยุออนไลน์ ที่ izeemusic

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

หนังสือรุ่น

admin — Sun, 09 Aug 2009 03:33:04 +0000

เช้าขึ้นมาเปิดหาเพลงเกี่ยวกับเพื่อนๆ เพราะช่วงนี้ฝันถึงเพื่อนติดๆ กันเกือบทุกคืน ทำให้คิดถึงเพื่อนที่ไม่เจอกันนานแสนนาน บางคนไม่เจอเลย บางคนเจอบ้างไม่เจอบ้าง วัยเด็ก วัยรุ่น วัยกลางคน.. อ่ะ ยังไม่วัยเดอะนะ..ฮ่าๆ เจอเพลงนี้เลยนำมาโพสต์ไว้ อยากบอกเพื่อนว่า คิดถึง ยิ่งเพื่อนที่ไม่เคยเจอกันเลย อ่านเจอข้อความนี้อาจจะทำให้เราได้เจอกันอีกครั้งก็เป็นได้..

http://www.youtube.com/watch?v=cbrnRCe4CWo

เนื้อเพลง: หนังสือรุ่น
อัลบั้ม: เลี่ยมทอง ป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์

เปิดออกมาดูโดยไม่ตั้งใจ ว่าจะได้เจอรูปเก่า
อยู่ในวันเวลาที่สดใส วันที่มีเราข้างกัน
ภาพเดิมๆก็หวนมา เปลี่ยนเวลากลับไปวันนั้น
ใจก็เหมือนสั่นๆ เกือบลืมกันแล้ว

ต่างเดินกันไปตามทางของใคร แยกไปค่อยๆไกลห่าง
อยู่ดีๆวันนึงก็จางหาย คลาดกันโดยไม่รู้ตัว
แต่เรื่องราวที่สวยงาม อยู่อย่างเดิมไม่เคยหมองมัว
ในหนังสือเก่าๆ หนังสือรุ่นเราเล่มนี้

รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน
เพ่งมองดูนานๆ น้ำตาก็มาคลอๆ
กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ
ค่อยๆลืมเลือนกันไป
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง

เปิดไปดูเบอร์โทรไม่เห็นมี ที่ลงไว้คือที่อยู่
หยิบปากกาบรรยายในจดหมาย ว่าจำกันได้ไหมเธอ
ที่อยู่เดิมที่เขียนไป หากเปลี่ยนแปลงก็คงไม่รู้
ได้แต่หวังกันไป ความหลังคงไม่ตายจากเรา

No related posts.

Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.