Category Archives: in My Life

แมวแหม่มถูกทำร้ายเมื่อคืนก่อน เราสันนิษฐานว่าคงเป็นแมวตัวผู้มาหาและคงไล่กันจนแมวแหม่มได้รับบาดเจ็บ ไม่ยอมกินข้าว ดีนะที่ยังกินน้ำ เมื่อวานทั้งวันไม่ยอมกินข้าว มาตอนเช้าเอาปลาทูมาให้กินยังดีที่กินนะ กินไปครึ่งตัว แล้วมันก็นอนต่อไม่มีเรี่ยวไม่มีแรง หน้าบวมเฉง มีน้ำตาไหลออกมาด้วย สงสัยมันจับใจ เย็นนี้จะพาไปหาหมอใกล้ๆ บ้าน แป๋งลูกแหม่มมาคลอเคลียแม่มัน เหมือนมันรู้ว่าแม่มันไม่สบาย…เห็นแล้วเศร้า สงสารสุดๆ ที่สำคัญมันไม่ยอมไปไหนมันนอนด้านหลังเก้าอี้ที่นั่งทำงานนี่แหละ ไม่ให้รักแมวแหม่มได้ไงเน๊าะ แมวแป๋งนอนกอดแมวแหม่ม

หยุดพักผ่อนไปหลายวัน แบบว่าพอหยุดงานไป 1 วัน มันจะทำความขี้เกียจมาเกาะ มันเกาะ 2 วันซ้อน เหอะๆ มาโผล่เอาวันนี้แหละเพิ่งจะแคะความขี้เกียจนั้นออกไปได้ แต่มันคงไม่หมดหรอกเน๊าะ เหอะๆ เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาหนึ่งต้องไปรับยาที่โรงพยาบาลที่เชียงใหม่ ไปคราวนี้ขับรถไปคนเดียว แม่ไม่ต้องไป เพราะหมอนัดไปฉีดยาเดือนกันยา นู้น แต่เนื่องจากว่ายาที่เขาให้ไว้จะเบิกให้ได้นานแค่ 2 เดือน ฉะนัน ครบ 2 เดือน เราจะต้องเข้าไปเอา เป็นประการละฉะนี้แหละ หนึ่งก็เลยถือโอกาสตรวจเช็คสุขภาพประจำปีตัวเองซะ อดข้าวอดน้ำไปตั้งแต่นอนจนขับรถไปถึงเชียงใหม่ ไปถึง 8.20 น. ได้คิวตรวจที่ 63 โอ้! ทำไมเขาไปกันเร็วจังนิ เหอะๆ นั่งรอคิวเรียกชื่อ ปรากฎว่ามีเรื่องน่าประหลาดใจมากๆ นั่นคือ เจอเพื่อนสมัยเรียน … Continue reading →

กล้วยไม้… พ่อใช้พื้นที่รอบบ้านเป็นที่อยู่ให้กล้วยไม้ ฮาๆ ที่ไหนว่างเป็นไม่ได้ ต้องหิ้วกล้วยไม้ไปห้อยไว้ ยิ่งช่วงนี้กล้วยไม้ออกดอกสวยๆ หลายอันมาก มีทั้งสีเหลือง สีขาว สีม่วง ฯลฯ .. หนึ่งไม่รู้จักพันธุ์มันหรอกนะ อีกอย่างคนดูแลทั้งหมดคือ ปะป๋าหนึ่งเองๆ งานอดิเรกของคนอยู่เฉยๆ ขืนให้หนึ่งไปทำแทนคงไม่มีเวลามานั่งโพสต์บทความให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันนะ อิอิ ^-^

ภูมิปัญญาชาวบ้าน… ตั้งชื่อบทความซะวิชาการเชียวเรา ฮาๆ ไม่มีอะไรเครียดหรอกเพื่อน อยากจะเมาท์พ่อหน่อยนะ อิอิ ช่วงนี้คอบอลก็เชียร์บอลกันอย่างสนุกสนาน และจะเห็นว่ามีปัญหากับจานรับสัญญาณดาวเทียมกันเรื่องลิขสิทธิ์การถ่ายทอดฟุตบอลอะไรก็ว่าไป… เมื่อวานนั่งเล่นกลางสนามหญ้าเห็นจานรับสัญญาณดาวเทียมที่วางอยู่หน้าบ้านก็เลยเอากล้องมาแชะซะหน่อย เพื่อจะให้เห็นว่าพ่อซ่อมจานรับดาวเทียมเป็นด้วย ฮาๆ เรื่องของเรื่องบ้านเรามีจานรับสัญญาณดาวเทียมมานานมากละ จำได้ว่ามันสามารถเคลื่อนรับดาวเทียมได้ด้วยจ๊าบมาก แต่มีอยู่วันหนึ่งแม่ให้คนมาตัดกิ่งไม้ที่บ้านแล้วกิ่งไม้ไปฟาดกับก้านรับสัญญาณหัก!!!!! ทำให้ไม่สามารถใช้งานได้…ตอนนั้นพ่อไม่ยอมซ่อม ฮาๆ เวลาผ่านล่วงเลยมา มีช่วงหนึ่งที่แม่สายก็มีตัวรับสัญญาณของจีนขายถูกมากหลักร้อยพ่อก็เลยเอามาทดลองติดปรากฎว่าใช้งานได้ … ปัญหาต่อมาคือ มันไม่มีตัวกันน้ำครอบ พ่อก็เลยไปซื้อถังน้ำสีดำเอามาครอบ จัดการยึดด้วยเชือกเพื่อไม่ให้ปลิว .. ฮาๆ เด็ดไหมละพ่อฉัน…^-^ ของบางอย่างเราไม่จำเป็นต้องไปซ่อมแพงๆ หากเรารู้จักประยุกต์ใช้กับสิ่งของที่มีในชีวิตประจำวัน และเราไม่แคร่สายตาชาวบ้าน หนำซ้ำเราคิดว่า มันเท่ห์อีกต่างหาก ฮาๆๆๆๆๆๆๆ

เมืองน่าน หรือจังหวัดน่าน .. เดี๋ยวนี้จะเห็นข่าวเมืองน่านค่อนข้างออกทีวีบ่อยขึ้น เป็นผลพวงจากกระแสการท่องเที่ยวแนวธรรมชาติ ที่ก่อนหน้านี้สถานที่ที่เที่ยวแบบธรรมชาติที่ดังมากๆ ก็คือ ปาย อยู่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ประมาณว่าใครๆ ก็อยากไปปายว่างั้นเหอะ จากเมืองเงียบสงบจนกลายเป็นเมืองกรุงขนาดย่อม ครานักท่องเที่ยวแห่ทะลักเข้าไปเยือน.. ปีก่อนนู้น มีถึงขั้นน้ำมันหมดจากปั๊มน้ำมันเลย… จึงไม่น่าแปลกใจกับที่เมืองน่านจะดังในหมู่นักท่องเที่ยว ที่ต้องการไปเยือน ..โดยเฉพาะที่อำเภอปัว ล่าสุดหนึ่งได้ยินว่ามีโรงแรมผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด หรูๆ ก็เพียบ … แบบว่า ความเจริญ เจริญขึ้นแบบผิดหูผิดตา .. เมืองน่านเป็นเมืองที่ติดชายแดนเหมือนกัน หนึ่งเองก็เป็นลูกครึ่ง ฮาๆ  (ครึ่งเชียงรายกับครึ่งน่าน) พอได้ยินใครๆ คุยกันเรื่องน่าน ก็คอยตื่นเต้นไปด้วย สมัยเด็กๆ ต้องเดินทางไปน่าน ปีละ 1-2  ครั้ง และไปช่วงปิดเทอม เพราะการเดินทางจากเชียงรายไปน่าน … Continue reading →

น้องส่งภาพหลานชายที่อยู่แคนาดามาให้ วันนี้ว่างก็เลยนั่งทำวีดีโอเล่นๆ ให้แม่กะพ่อดูหน้าหลาน จะได้ดูแล้วสนุก ดีกว่าดูภาพเฉยๆ 555 ใครเป็นแมวมองมามองไว้เลยนะ อิอิ ชื่อ น้อง Zac จ้า

ตามคำเรียกร้องของเพื่อนๆ ที่อยากเห็นภาพเก่าๆ อย่างว่าละนะคนที่อายุเริ่มมากขึ้น มักจะชอบนั่งดูรูปเก่าๆ กัน .. อิอิ … วีดีโอนี้ทำง่ายม๊าาาากก ใครอยากลองทำก็ไปที่ photoshow.com นะจ๊ะ เสียดายมันได้แต่ภาษาอังกฤษ ทดลองใช้แบบฟรี หากอยากใช้ลูกเล่นเยอะๆ เสียเงินตั้ง $39.99 USD แหนะ เอาของฟรีก็พอละเน๊าะ อิอิ

“สอนพ่อ” ใช้กล้องถ่ายรูปดิจิตอลตัวใหญ่ ฮาๆ นึกว่าสอนอะไรพ่อละสิ แหมนะที่ผ่านมามีแต่พ่อสอนเรา คราวนี้เราได้สอนพ่อบ้างละ เหตุเกิดจากคราวก่อนที่พ่อไปเที่ยวหลวงพระบางแล้วให้กล้องถ่ายรูปดิจิตอลตัวเล็กไป ของ Samsung ปรากฎว่าพ่อบอกว่าไปถึงแล้วเปิดไม่ออก ไฟก็ชาร์จเข้านะ เราก็งงว่า เอ๋ ของใหม่มันไม่ออกได้ไง ไม่รู้ว่าพ่อทำอีหน้าไหนแต่เท่าที่เดาๆ น่าจะเพราะแบตที่มาพร้อมกับเครื่อง มีแค่ 1 ก้อน ไม่มีสำรองให้พ่อ ก็เลยอดที่จะได้ภาพมาเชยชม.. สำหรับทริปครั้งใหม่ของพ่อ คราวนี้ก็เลยติดสินใจสอนพ่อใช้กล้องตัวใหญ่ ซึ่งกล้องใช้ถ่าย 2A อัลคาไลซ์ได้น่าจะสะดวกกว่า  แล้วสิ่งที่พ่อบอกมาหลังจากฟังเราอธิบายและได้ลองถ่าย พ่อบอกว่า.. กล้องนี้ถ่ายง่ายกว่ากล้องนั้นซะอีก!! เป็นงั้นไป เรารึก็เป็นห่วงว่าจะใช้กล้องใหญ่ไม่เป็น มันมีปุ่มเยอะเกิน คิดว่าอันเล็กให้แกไม่ต้องคิดอะไรมากดถ่ายอย่างเดียวปรากฎว่ายากกว่า .. สิ่งนี้สอนเราว่า อย่าดูถูกความรู้ของคนแก่ ฮาๆๆ เห็นไหมละพ่อฉัน ฉันสอนแค่ 5 … Continue reading →

วันนี้วันคล้ายวันเกิดพ่อ ครบ 65 ปี บริบูรณ์ แม้อายุจะเพิ่มขึ้นทุกๆ ปี แต่มีสิ่งหนึ่งที่พ่อไม่เพิ่ม นั่น คือ ความเป็นวัยรุ่น ที่ทันสมัย วัยจ๊าบ วัยโจ๋ เจอป๋าเป็นต้องหลบ ฮาๆ ด้วยความที่พ่อไม่สนใจเรื่องอายุและความแก่ ก็จะเห็นพ่อเป็นวัยรุ่นจนชินตา … ในภาพสิ่งนี้คือสิ่งที่พ่อชอบบอกว่า “เท่ห์ซะอย่าง..อายุไม่สำคัญ” ฮาๆบางวันใส่เสื้อลาย บางวันใส่เสื้อหนัง บางวันสะพายย่าม ขี่เจ้าตัวนี้ออกไปเที่ยวนอกบ้าน เริ่ดไหมพ่อฉัน