Monthly Archives: September 2010

วันนี้เมื่อวันนั้น วันที่เคยไม่รู้เดียงสา จนเกินว่าจะเดียงสา ยืนหวีผมมองผ่านกระจกเห็นเส้นผมสีขาวๆ โผล่ออกมาทีละเส้นสองเส้น นับๆ รวมกันหลายเส้นแล้วนะเนี๊ยะ เอ้เราไม่ได้ไปย้อมสีผมนะทำไมมีขาวละ อิอิ… ขาวแบบนี้เรียกว่าขาวได้ใจ ฮาๆ… จะว่าไปการที่คนเรามีผมขาว บางคนไม่ใช่จะเพราะอายุเยอะขึ้น แต่บางคนเป็นกรรมพันธุ์ที่ผมขาวก่อนวัยอันควร เช่นเดียวกับหลานชายของหนึ่ง 2 คน ที่ผมขาวตั้งแต่วัยรุ่น …สำหรับหนึ่งวัยรุ่นเหมือนกัน อิอิ …โม้นานไปละ วันนี้พาแม่ไปดูหนัง และก็ไปช้อปปิ้งด้วย (ส่วนพ่อเฝ้าบ้าน ฮาๆ)..วันนี้หนึ่งหยุดพักงานหนึ่งวันเพื่อแม่ ^-^ เพราะวันนี้เป็นวันของแม่ที่แม่ให้ลูกเกิดมามีชีวิต มีลมหายใจมีแรงโม้กับเพื่อนๆ จนถึงทุกวันนี้และตลอดๆ ไป