ปล่อยความคิดถึงปลิวไปในอากาศ ……

ล่องลอยหัวใจสะอาด ปล่อยไปแสนไกล
กรุ่นกลิ่นบุหงาพัดมาด้วยรักจากใจ
เพียงหวังให้ถึงใคร คนที่รอคนนั้น
ส่งความคิดถึงปลิวไปในอากาศ
คิดถึงใจจะขาด เธออาจไม่เข้าใจ
แค่อยากให้รู้ ไม่ได้ต้องการสิ่งใด
เธอไม่ต้องขืนใจ ถ้าเธอไม่ต้องการ

ฝากเป็นเพลง ให้ลอย เล่นลมไป ล่องลอย ผ่านไปถึงเธอ

ไม่ว่าจะอยู่ไกลกันแค่ไหน… สำหรับคำว่า “รัก” ไม่มีคำว่า “ไกล”…

หวังว่าจะผ่านมานั่งฟังเพลงนี้บ้าง..……LVRam

ปี 2554 ถือว่าเป็นปีที่วุ่นวาย เป็นปีที่ดำเนินชีวิตค่อนข้างหนักมากปีหนึ่ง.. ในที่สุดเราก็จะผ่านพ้นปี 2554 กันแล้ว… สิ่งที่ประสบพบเจอตลอดปี 2554 ที่ดีขอเก็บเอาไว้ในความทรงจำ ส่วนความทรงจำที่ไม่ดีตลอดปี 2554 ก็ทิ้งมันไปจะได้ไม่ทุกข์ เราจะได้ก้าวสู่ปีใหม่ได้อย่างมีความสุข…จะทุกข์หรือสุขอยู่ที่ใจเรา…

ลาทีปีเก่า

เพลงนี้ได้ยินมานานมาก และก็ยังคงฟังได้มาจนถึงปัจจุบัน สำหรับเพลง “ฟั่นเฟือน” …เพลงเก่านำมาร้องใหม่ก็เพราะไปอีกแบบ จากเดิมที่เป็นเสียงผู้ชายร้อง (คุณพงษ์พัฒน์ วชิระบรรจง เคยร้องไว้)

จากครั้งเราเคยมีกัน อยู่ ๆ ก็พลัน มาทิ้งกันไป เจ็บช้ำเธอทำกันลงได้ หักอกห้ามใจไม่เคยลืมลง เจ็บนี้มันแรงเกินตัว เรื่องราวในหัว มันตามมันเตือน จะพร้อมจะยอมฟั่นเฟือน สติเลอะเลือน ถ้าลืมได้ลง ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยรักใคร ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยถูกใคร หลอกจนเสียคนอย่างนี้ ไม่อยากรู้ว่าตัวเองเป็นใคร ไม่อยากรู้ว่าเคยนอนร้องไห้ ไม่อยากรู้ว่าเคย เคยให้ชีวิตใครไป เจ็บลึกมันจมลงใจ สลบไสลไปเลยคงดี ให้ฟื้นมาเป็น เป็นคนที่ไม่มีเรื่องราว ไม่มีหัวใจ